Pasowanie na ucznia Szkoły Podstawowej Paderewski

28 października 2016

Dzień jest dzisiaj uroczysty,

każdy z nas odświętnie ubrany.

Do szkoły przyszli tatusiowie i mamy,

bo dzisiaj właśnie szkoła,

przyjmie nas radośnie w swe bramy.

Takimi słowami 26 października 2016 roku uczniowie klas pierwszych Szkoły Podstawowej Paderewski w Lublinie rozpoczęli uroczystość pasowania na ucznia. Hala centrum sportu zmieniła się na tę okoliczność w salę teatralną: była scena, scenografia, widownia i wielkie emocje z obydwu stron: uczniów i nauczycieli  oraz rodziców.

Po prezentacji obrazów wydarzeń, które miały miejsce podczas dwóch pierwszych miesięcy w szkole,  uczniowie wystąpili na wielkiej scenie. Przypomnieli emocje jakie, towarzyszyły im przed wejściem do szkoły: zmiany budynku, sal z ich wyposażeniem, zamiany lalek, klocków na książki, zeszyty, panie zupełnie nowe, nowi koledzy i koleżanki i wreszcie … nauka.

Moi drodzy, przyszła pora, by trafić do I klasy.

Nie chcemy przecież, by z was wyrosły głuptasy!

I tu nastąpiła mała sprzeczka wśród klocków:

  • wszyscy mówią jestem mądra, wszystko wiem, więc czy muszę uczyć się?
  • zamiast pisać, czytać, cały dzionek … przespać wolę.

Szybko jednak uczniowie doszli do wniosków:

Nie wystarczy wszak uroda, wdzięk i powab co się zowie,

              nie wystarczy modny ciuszek, trzeba też mieć olej w głowie.

             Więc do szkoły pójdę chętnie, uczyć się jest dzisiaj w modzie.

             Przecież wiedza i nauka nie zaszkodzą mej urodzie

Siła w mięśniach, rozum w głowie – chcę do szkoły, to wam powiem

  I mnie przyda się nauka, jak malować jeszcze lepiej.

Nie chcę kiepskim być malarzem, co bez sławy biedę klepie

  Bardzo lubię figle, żarty, kawały i psoty.

W szkole będzie więc wesoło, gdy się wezmę do roboty

 To jednak super nowina, że w „Paderku” – naszej szkole, ta nauka się zaczyna!

Uczniowie sprawdzili jeszcze zawartość tornistrów, znajomość zasad obowiązujących ucznia i zdali test z edukacji muzycznej: wyśpiewali poznane piosenki, zatańczyli Rock and Rolla, złożyli śpiewnie tekst ślubowania. Swoje pięć minut mieli również rodzice,  dzieci wymusiły na nich złożenie obietnic uważnego słuchania, przytulania, doceniania i chwalenia, pomagania i wspierania.

Uff, Pani  Dyrektor uśmiecha się miło i od razu strach gdzieś znikł i lżej na duszy się zrobiło. Nasza pani też nam puszcza oko… nie ma się co martwić, w szkole będzie „spoko”! :)

dscn2177-mediumres dscn2256-mediumres dscn2136-mediumres dscn2155-mediumres dscn2156-mediumres dscn2171-mediumres